Jisterbrommerclub.nl - Ee - 2008 - Webdesign Christiaan
Jister Brommer Club
Nieuws 2010
14 augustus Veluwerit
De voorbereiding van de Veluwerit begon zoals alle voorgaande jaren al op vrijdagavond met het opladen van de brommers. Er hadden zich 24 leden opgegeven voor de rit, maar er waren 4 afmeldingen. Dus er moesten 20 Plofkes opgeladen en vastgezet worden, verdeeld over 2 aanhangers. Als laatsten kwamen de Harrekieten met 3 brommers, Freddie (plofke) moest ons nog even laten ruiken wat hij door de brandstof had gemixt, dus de honda aan de praat en op het erf van de familie Visser kwam een frituur geurtje te hangen. Een leuke bijkomstigheid was, dat er een fluitend geluid in zijn motorblok zat, zeg maar een soort van vogelgeluidje, dat bracht ons weer op een idee voor de volgende dag... Zaterdagmorgen om streeks 7.10 uur zijn we vertrokken naar de Veluwe waar we rond 9.15 uur aan zijn gekomen. Daar meteen alles afladen en klaar zetten voor vertrek, maar eerst bij Gert-jan en zijn moeder in de schuur aan de koffie met de traditionele door ons meegenomen oranjekoek. Daar waren Henri zijn vader, moeder, zuster en zijn zwager ook aanwezig om een handje helpen en daarmee de brommerminnende mannen naar alle tevredenheid te bedienen. Tijdens de koffie heeft Henri de daar aanwezige dames in de rozen gezet. Na de koffie heeft Liesbeth nog een stuk of wat foto's gemaakt inclusief een groepsfoto. Bij vertrek kon B2 zijn brommer niet aan de praat krijgen, die bleek verzopen, waarschijnlijk is bij het opladen de benzinekraan per ongeluk opengezet. Toen die brommer zijn plicht weer vervulde zijn we door de bossen naar Wiesel gereden. Door Wiesel en Wenum Wiesel naar Beemte Broekland en verder naar De Vecht waar we de 1e "siegwetsje wook" pauze hebben ingelast. Daar kwamen we erachter dat het vogeltje in Plofke zijn brommer overleden was, Henri had een beetje zangzaad meegenomen om dat beestje te voeren maar er zat geen leven meer in. Na het nodige niet hoogwaardige geleuter en het tectyleren der longen werd het weer tijd om op te stappen. Via Spekhoek zijn we naar Terwolde gereden, daarvandaan zijn we langs de ijssel gereden, daar draaide Jaap de kmteller van zijn kreidler op 10.000 km. Aangekomen in Welsum zijn we bij de "Eet Tapperij Bijsterbosch" het terras opgedoken voor de luchpauze, de kippen aldaar moesten keihard werken om de koekepannen vol te krijgen. De maaltijd ging erin als de bekende koek, daar was niks op aan te merken, zeker een plek om nog eens te bezoeken. Na het vervolg over de ijsseldijk zijn we naar en door Heerde gereden, even buiten Heerde zijn we bij de motorcrossbaan wezen kijken, daar waren div coureurs aan het trainen. Dat deed onze waardering en respect stijgen voor deze mannen, want als je ronde na ronde door een zandbak moet ploeteren inclusief vele sprongen dan moet je een hele goede conditie hebben. Nadat dat we zelf het stuur weer ter hand hadden genomen zijn we door de bossen via t'Harde naar Nunspeet gereden, en daar over een zandpad naar een crossbaan gereden. B2 die achter Jacob reed kreeg de volle laag modder/zand over zich heen, waarschijnlijk had hij niet voldoende afstand bewaard, er waren overigens wel meer klachten over opspattend zand. Aangekomen bij de baan is Henri op onderzoek uit geweest om een mooi bospaadje te vinden, na een tijdje kwam hij er weer aanrijden met de smile van een breedbekkikker en melde hij dat ie een heel mooi poadje had gevonden. Dus zijn Eppie en ondergetekende achter Henri aan over het smalle en zeer onvlakke poadje gereden. Het 1e gedeelte was een soort van wasbord, allemaal kort op elkaar volgende heuveltjes, daarna zand, en heuvel op en af tussen de bomen door. Na ons ging het grootste gedeelte van de club ook deze route rijden, en dat werd voor H.W. een domper, want door een inschattingsfout raakte hij de macht over het stuur kwijt. Hij werd van zijn brommer gekatapuleerd en met een salto met schroef lande hij weer op aarde, hetzij wel op zijn schouder. Hielke die het zag gebeuren gaf hem als waardering een 8 ondervoorbehoud dat hij het landen wel beter moest oefenen. Toen Hendrik Jan de stuntman verder zou rijden, kreeg hij nogal veel pijn aan zijn schouder, en hij werd steeds bleker en bleker. Zelf had hij het vermoeden dat z'n sleutelbeen was gebroken, want het bottenstelsel zat anders dan voorheen aldus de ongeluksvogel. Na een kort overleg werd besloten dat Henri zijn zus zou bellen en dat zij met HW en Pieter naar het ziekenhuis in Harderwijk zouden rijden. Ondertussen hadden we afgesproken dat we uit solidariteit met HW en Pieter van onze route zouden afwijken, en met een kleine omweg naar Elspeet terug te rijden. Zo gezegt zo gedaan, en via een smal bospoadje met zeer veel bochten, heuvels, dalen en afgronden zijn we uiterst voorzichtig richting Hulshorst gereden. Maar desalniettemin kwam de ex breggewipper ten val, hij zou een heuvel vergelijkbaar met de alp d'huez (maar dan in het klein) in een verkeerde versnelling beklimmen, dat was zelfs voor een kreidler te veel gevraagd. Zonder letsel of schade kon hij zijn weg vervolgen. Even verderop bevonden we ons op een pad waar we (zo bleek later) niet mochten komen, we waren onderweg en halverwege kwam er een auto met aanhanger met barstend geweld en hevig toeterend over het zandpad ons achterop. Het bleek (in onze ogen) een uiterst gefrustreerde, opgefokte en overijverige dienaar van de wet te zijn, die nog net niet het schuim op de lippen had en die op zijn vrije dag nog even wilde uitblinken. Hij someerde ons terug te rijden en dreigde met bekeuringen, als hij het op normale wijze had gevraagd dan waren we ook teruggereden. Eenmaal weer op de terugweg zijn we via Harderwijk naar Elspeet gereden, daar meteen alles weer opladen en nog een drankje bij Gert Jan en zijn moeder in de schuur gehad. Rond die tijd belde Pieter dat HW ontslagen was uit het hospitaal en zeer lichtelijk gemummificeerd was. Dus wij zijn vrijwel meteen naar Nunspeet gereden waar de hereniging plaatsvond met de patient en begeleider. Bij aankomst in Nunspeet bleek dat hij een mitella omhad en dat inderdaad zijn sleutelbeen was gebroken. Op het plaatselijke terras hebben we de laatste uurtjes van beide kanten geëvalueerd. Na alles bijgepraat te hebben zijn we in de auto's gestapt en naar Nijeveen gereden om bij Antons partycentrum de buikjes af te vullen. We zijn daar rond 19.45 uur aangekomen en hebben genoten van een uitgebreide collectie vlees, en wat dan al niet meer, teveel om op te noemen. Omstreeks 22.15 zijn we daar weer vandaan gerold om weer richting Ee af te reizen. Onderweg had Freddie had een leuke opmerking die de lachspieren weer in werking stelden: Door het lekkere eten verzadigt en verkwikt, aanzienlijk aangedikt, en voor de afwas totaal ongeschikt. Na ongeveer een km of 2 kwam JanJelle weer terug en wij bleven even staan om te horen wat de reden daar van was, het bleek een misverstand te zijn en we konden weer vertrekken. Eenmaal onderweg ging de telefoon, Pieter zat in het laatste busje bij Henri en de motor was afgeslagen en wou niet meer aanslaan. Remco werd eropuit gestuurd om naar een benzinepomp te lopen om een zaklantaarn te kopen. Na vele keren starten en van alles proberen deed de motor het plotseling weer, waarschijnlijk zijn het de zalvende handen van de brommersmid geweest die de motor weer wat positieve energie had ingestraald. Zo rond 23.30 waren we allemaal weer terug in Ee en hebben we de brommers afgeladen, na nog een biertje van de brommersmid werd tijd om naar huis te gaan, en thuis aangekomen stond er 114 km meer op de teller. Terugblik: een mooie route met mooi weer, alleen jammer dat HW dat ongelukje heeft gehad, we wensen hem een voorspoedig herstel toe.
17 juli Planetarium / ûs heit bierfabriekrit.
Bij huize Visser kwamen mondjesmaat div. brommers met berijders binnenrollen, uiteindelijk 12 stuks. V.w. een zeer hoge vochtigheidsgraad (het was in druppelvorm) werd de start om 11.30 uitgesteld, en een blik op de buienradar voorspelde niks goeds. Maar de positieve kant was, dat de lucht in de richting die wij uit moesten minder donkerblauw was. Op een droog moment zijn we stiekum weggereden en al na 500 meter had de 1e druppels ons al weer achterhaald. Maar toch maar doorrijden, even buiten Oostrum begon het weer harder te regenen. We zijn doorgereden tot onder de schreiersbrug, daar hebben we een rookpauze van een dik half uur gehad. Het leek erop dat er geen veranderingen in het weer aan zaten te komen, de lucht was egaal donker gekleurd. Daarop werd besloten om de hele rit maar af te blazen en terug te rijden als het droog werd, maar toen op een gegeven moment de druppels iets dunner werden werd het idee gelanceerd om naar v/d Meer te rijden en daar een broodje te eten. Zo gezegt zo gedaan en na een paar bakjes en broodjes en een vrij normale dosis niet intelligent praat, bleek dat de lucht steeds lichter werd en na een tijdje kwam het zonnetje er weer bij. Voor Franeker waren we al te laat dus die hebben we afgebeld, maar met een stevig stukje doorrijden konden we nog redelijk op tijd in Bolsward zijn. Dus de buddy's afgedroogt en als een speer Dokkum uit richting Birdaard, langs Bartelehiem en naar Wijns, daar zijn we via een fietspad langs de Dokkumer Ee en door landerijen naar Lekkum gereden. Door het centrum van Leeuwarden naar Boksum en via Jellum naar Weidum en Mantgum. Door de volgende dorpen, Britswerd, Itens, Reahus en via Hartwerd naar Bolsward. Na aankomst bij de bierfabriek was de stamtafel in het proeflokaal leeg, dus we konden meteen aanschuiven, en kregen een glas ûs heit bier voorgezet. De eerste indruk was dat het een waterig biertje was, maar het was toch goed in te nemen, daarna volgde de rondleiding met uitleg van een jonge dame, die kreeg natuurlijk alle aandacht van ons. Zij vertelde dat er jaarlijks 300.000 liter bier werd geproduceerd. Dit zijn cijfers die door de heinekenfabriek in 1uur en een kwartier worden gehaald. In de gistruimte vertelde ze dat de gist een soort van diertje is dat moutsuikers eet, het plast de alcohol uit en boert de prik in het bier. Dus er waren er direct al enkele leden die nooit geen bier weer zouden innemen(het bleek later dat dezen een zeer kort geheugen hadden). Verder hebben we de lager en brouwruimte bezocht en nog een uitleg gehad over het whisky stoken. Terug in de proefruimte hebben we nog maar een ûs heitje geproefd, ook de kort geheugen leden. Daarna zijn we weer opgestapt en door Bolsward gereden, de dorpen Burgwerd - Kubaard - Winsum - Dronrijp - Menaldum en Beetgum kwamen ook in onze route voor. Bij Cornjum aangekomen zijn we links afgeslagen naar Stiens, waar we bij Sammy een broodje shoarma hebben gehaald. Vanuit Stiens langs Finkum en Hijum naar Bartelehiem, en zo richting Sybrandehuis, waar we langs de Dokkumer Ee zijn gereden. daarna nog door de stad en via Oostrum weer naar huis. daar bleek dat er 140 km bij waren gekomen.
Zuid Limburgrit
Donderdagavond 24 juni was het dan zo ver, de brommers verzamelen bij de fam. Visser, er was lang naar uitgekeken. Er stonden in 1e instantie 12 nozums op papier om naar Sibbe af te reizen maar door omstandigheden moest brommernozum 09 Plofke ook wel Freddie genoemd verstek laten gaan. Desondanks werden er toch 12 bromfietsen opgeladen, daarmee hadden we een reserve plof achter de hand. De WMR sponsorde de aanhangers, Jan Jelle had een spreidasser met de brommers achter zijn auto hangen, en achter het busje hadden we een dichte kar voor de helmen, koffers en andere benodigdheden. Na het vastsjorren van de tweewielers is de kar bij loonbedrijf Postma onderdak gezet om daar de nacht door te brengen. De volgende ochtend waren we rond 8 uur bij de voormalige “bregewipper”aanwezig voor nog een bakje leut en rond 8.30 zijn we richting het zuiden gereden. We zijn via Harderwijk gereden om Leo op te pikken die had daar een examen oid, die stond daar al te wachten dus we konden meteen doorstomen. Even voor Venlo kwamen we nog een blauwe scania tegen met JBC lid Herre achter het stuur. Onder een strakblauwe hemel met een prikkend zonnetje kwamen we aan bij de Maas, oostelijk van Baarlo, daar moesten we met een pont overgezet worden. Aan de overkant kwamen we in het plaatsje Steyl terecht dat naast Belfeld ligt. In Belfeld werden we verwacht voor de lunch in Herberg Bergs, die had voor ons een vrachtje kippenragout en zuurvlees op het menu staan. Na dat we ook nog gekluste eieren met spek en champignons opgediend kregen zaten onze buikjes nokkie vol. En na het eten is het fijn om even te ontspannen, dus de brommers werden afgeladen en we zijn opgestapt om richting Reuver te vertrekken. Hielke en Jan Jelle offerden zich op om de auto’s met karren naar Sibbe te rijden, intussen waren wij onderweg van Reuver naar Beesel en door naar Wieler. Langs de Asseltse plassen naar Asselte, waar we op een doodlopende weg een plas en rookpauze hebben ingelast. Eenmaal weer met de achterste op het zadel zijn we onder de A73 door gereden richting Boekel en Asenray, maar door een gemiste afslag en onduidelijkheden op de kaart kwamen we in Roermond uit wat dus niet de bedoeling was. Daar hield de brommer van Remco het voor gezien na wat schiet en knal werk, ook Jan zijn zundapp werkte niet mee, die had last van koppelingsproblemen. Nadat de brommersmid zijn helende handen er een poosje mee bezig waren geweest, kon het hele circus weer verder. Maar weer hadden we pech, we konden de geplande route niet volgen omdat het verboden voor bromfietsen was op die weg, dus met een omweg richting st. Odiliënberg, even na deze plaats weer gezamelijke problemen voor het duo Jan en Remco, beide weer dezelfde problemen. Voor Jan werd het een nieuwe koppelingskabel en Remco kreeg een nieuwe bougie ingeplugd, eenmaal weer onderweg en in Montfort aangekomen had Geert de koppakking er tussen vandaan liggen. En weer moesten de zalvende brommersmid handen aan het werk, maar ook deze klus werd weer na volle tevredenheid van de eigenaar geklaard. Wederom op weg, en na een tijdje waren we weer de weg kwijt, opeen gegeven moment zijn we bij een tankstation iets wezen drinken. Daar stonden een paar dames die ons de weg hebben gewezen (er stond voor de (brom)fietsers weinig tot niks aangegeven via borden etc.), En met Jan Nanne voorop zijn we via Munstergeleen naar Amstenrade gereden waar de ontsteking van Remco zijn brommer het helemaal liet afweten. Dus er werd weer een beroep op de brommersmid gedaan, de enige remedie was ontsteking compleet vervangen. Maar dat was gauw gezegd, want het vliegwiel werkte alles behalve mee. Met andere woorden nu kon de brommersmid het niet alleen met zijn handen af, nee nu moest er ook nagedacht worden, niet dat hij dat niet kan maar het is toch moeilijker. We stonden er op een erf bij een huis ergens aan een achteraf weggetje, en op een gegeven moment komt er een vrouw naar buiten om te vragen of we iets te drinken wilden hebben. Daar hebben we vriendelijk voor bedankt en in het Fries werd er weer door gepraat, waarop die vrouw ook in het Fries begon te praten en wat blijkt, die had vroeger in Ternaard gewoond. Nou toen had Gerrit Jan ook weer spreekvoer er werden heel wat herinnerringen uit de oude doos gehaald, maar ondertussen wou het maar niet vlotten met de reparatie, dus de bezemwagen werd gebeld. De bezemwagen stond wel paraat maar het personeel was niet meer in staat om te rijden, niet dat ze niet meer konden, maar ze mochten niet meer rijden. Maar dat was geen probleem want Mariëlle de vrouw van de eigenaar werd achter het stuur gezet, en die is met de te veel met uggel gevulde bezemwagenchauffeurs ons tegemoet gereden. Intussen was het de smid toch gelukt om het vliegwiel te verwijderen en toen was de rest maar een peulenschil, snel een andere ontsteking erin vliegwiel er weer op en starten. Nog een laatste groet aan de vroegere Ternaadster, en weer op weg. Na een km of 10 kwamen we de bezemwagen tegen, en na een kort overleg werd besloten dat die voor ons uit zou rijden tot het hotel. Dus zo kwam na Hulshorst Valkenburg in zicht, en tijdens de rit door Valkenburg werd al duidelijk dat het er alweer gezellig druk was. Na Valkenburg kwamen we in Sibbe aan bij ons logeer adres “La Chaussée” het ultieme adres voor motor en brommer rijders, we werden verwelkomd door Paul en meteen getrakteerd op een koud glas Jupiler die er in ging als de bekende ketellapper. Daar zaten ook al een groepje motor malloten uit de omgeving van Amsterdam te wachten tot wij zouden komen omdat we gezamelijk zouden bbq’en. Eenmaal aan de bbq hebben we genoten van het overheerlijke vlees en na een gezellig samenzijn en een biertje drinken werd het bedtijd, de een lag wat eerder dan de ander,maar dat kwam ook omdat de ander eerst nog met oranje gerelateerde attributen op het hoofd op de foto moest. De volgende morgen was het al vrij vroeg rumoerig op de gang, Jan Nanne liep daar rond met zijn onderbroek opgetrokken tot zijn oksels, en hoe dat er uitzag valt met geen pen te beschrijven, en om zijn eigen woorden te gebruiken: dat was geen reclame. Zijn roommate lag nog in zijn nest met een sonnema hoofdband om en aan zijn tenen had hij 2 vastklik schemerlampen vast gezet, die ook nog branden. Het was een humorrijk begin op een toch wel wat niet echt soepel verlopende start van de zaterdagochtend. Het ontbijt zag er goed uit en smaakte volgens de aanwezigen ook goed. Nadat een ieder zijn bromfiets had gepakt en gestart zijn we achter Paul (de hotellier) aan gereden, die zou voor ons uit rijden met zijn “guzzi”, eerst naar Margraten waar we de militaire begraafplaats voor in de 2e wereld oorlog gesneuvelde soldaten zouden bezoeken. Dat was zeer indrukwekkend, al die smetteloos witte kruisen en een tot in de puntjes verzorgde tuin er omheen, er liggen 8302 soldaten begraven uit alle staten van Noord Amerika. Na die bezichtiging zijn we weer achter Paul aangereden tot aan de grensstreek met België, daar in de buurt van Mariadorp heeft hij ons achtergelaten en konden we de mergellandroute bordjes gaan volgen. Maar voor we konden beginnen moest er eerst nog wat tabak verbrand worden, en tegelijkertijd kon er ook nog wild geplast worden. Toen we eenmaal onderweg waren was het genieten geblazen, niet alleen de vergezichten maar ook de schilderachtige dorpjes met een heel andere bouwstijl dan wij gewoon zijn. En natuurlijk zijn de heuvels met de slingerende en hier en daar steile weggetjes een uitdaging om op te rijden. In Slenaken hebben we een lunch genoten, variërend van tostie tot een bord met patat en zuurvlees. Daar vandaan werden de hellingen steiler en er waren een paar bij van 12%, dus toen moesten de ouwe plofkes welles een tandje bij zetten of anders gezegd een versnellinkje terug. Op een gegeven moment zijn we van de route afgeweken om een kijkje te nemen op het drielandenpunt. Dat was ook nog een hele klim, zelfs de smid “eamelde” dat zijn brommer niet zo goed wilde trekken, maar zoals gezegd die bult is ook niet misselijk, en daar komt nog bij dat zijn plof ook heel wat bagage mee moet slepen. Het 3 landen punt is het hoogste punt van Nederland en het ligt 323 meter boven het n.a.p. We hebben de uitkijktoren ook nog bezocht, die is 50 meter hoog, en er waren 2 leden die de top via de trap hebben bereikt, een ervan die moest bijna aan het zuurstof en is vrijwel meteen met de lift retour gegaan. Na het genieten van het uitzicht en het maken van diverse foto’s zijn we maar weer in de lift gestapt, beneden aangekomen hebben we op het terras nog een versnapering gehad. Nadat we weer op weg zijn gegaan zijn we vrijwel rechtstreeks naar Valkenburg gereden vanwege pijnlijke achterwerken en onderruggen. In Valkenburg zijn we met de stoeltjeslift naar boven gegaan, boven aangekomen zijn we naar de rodelbaan gegaan en heeft vrijwel iedereen een ritje gemaakt, ook een aangename bezigheid. Er was daar ook gelegenheid om van een toren te abseilen, maar daar was bij ons geen animo voor. Dus maar weer naar de stoeltjeslift en terug naar de brommers, nou is het zo dat als we bij de lift komen dat de smid een beetje stil word, hij is een beetje allergies voor het schommelen in de stoeltjes. Onder gekomen zijn we weer opgestapt en na een rondje door de stad moest de Cauberg er aan geloven, dat is toch nog een hele klim vooral het laatste stuk gaat nog een beetje steiler omhoog, er waren enkele leden die dachten dat ze een vastloper kregen in het laatste stuk maar dat viel dus mee. Via Vilt zijn we weer naar Sibbe gereden, waar we bij Paul een paar biertjes hebben gehad, daarna zijn Pieter en Jan en ik nog wat over zandpaden wezen rijden. Het is daar een aaneenschakeling van paadjes langs de mooiste plekjes, en we waren in no time een heel eind afgedwaald, en via wat kleine dorpjes zijn we weer in Sibbe beland. Achterin de tuin nog een biertje drinken en even douchen, en daarna met de taxi naar Valkenburg. Daar zijn we bij het favorietste restaurant van de smid wezen eten, dat was natuurlijk de wokchinees. Daar zijn weer menig buikjes gevuld, tijdens het eten werd er volop chinees gesproken, er stonden nl chinese uitspraken op de plate’s. Nou en als daar dan een paar van die halve zolen een paar woorden door elkaar mixen dan krijg je vreemde teksten, en de chinezen rode oortjes. Na diverse keren heen en weer lopen en nadat de laatste kruimels weggewerkt waren zijn ze daar nog een paar kilo ijs lichter geworden, daarna was het de beurt aan Jan Jelle om te betalen. Buiten gekomen lag er naast de deur een schooier bijna lang uit op het trottoir, die had een pet tussen zijn voeten liggen, daar kon men een donatie in deponeren, maar na een betere bestudering bleek dat Geert daar lag, hij had al flink wat geld binnen gekregen (allemaal uit eigen gelederen). Nadien zijn we het centrum in geweest en zijn we nog brommers wezen kieken, aan de rand van het centrum stonden een stuk of 20 brommers, hoofdzakelijk van die Honda 4 takt machientjes en een paar kreidlers en zundapps. Daarna hebben we in het “jachthûs” gezeten en later nog op een terras waar het nog lang gezellig was. De volgende morgen weer op tijd uit bed, en na een lekker onbijt werd het tijd om de plofkes weer op te laden, en weer richting het noorden te rijden. Na diverse stops en onder een stralend blauwe hemel. Waren we rond 16.00 uur weer terug in Ee, waar we bij de firma Postma alles weer hebben af en uit geladen. Met nog een blik op de km teller van de brommer bleek dat er een 190 km bij waren gekomen.
22-05-10 Puzzelrit "it âlde barrel"
Vertrek bij Pieter en Fenny om 12.40, er waren 15 nozums op het verzamelpunt samengekomen. Aangekomen in Paesens-Moddergat bij de tent stonden er al menige aldan niet opgepoetste plofkes te wachten (er stond er eentje tussen met een glimmende koplamp, die deed zeer aan de ogen). In de tent moesten we ons eerst inschrijven voor de puzzelrit, die voor ons rond 2 uur zou beginnen. Bij de tent waren nog meer JBCers zodat ons groepje nog groter werd. Zo werd er met een kleine 20 rijders gestart, eerst zijn we naar Nes vertrokken door Nes naar de zeedijk en op naar Wierum waar we de 1e puzzelvraag kregen (het wettelijk vastgestelde max.aantal decibels van een bromfiets, 97db volgens onze geleerden (zo weinig? zei de brommersmid ) ). Door Wierum naar Ternaard en via Holwerd naar het parkeerterrein bij Blije waar een vraag werd gesteld over een vroeger geproduceerd scootermerk uit Dokkum. Daarna op naar Hogebeintum waar we pauze hadden. Leuk om te weten dat de terp van Hogebeintum met 8.80 m boven nap de hoogste is van nederland. Na het hervatten van de rit zijn we via Ginnum - Jislum - Jannum - Reitsum en naar Lichtaard gereden, na lichtaard was er een volgende vraag nl. het gewicht van een daar aan een hek bevestigde helm raden. Op naar Brantgum en na Brantgum de volgende vraag: een foto van een schoolplein in een dorpje waar we langs waren gereden. Daarna door Oosternijkerk en op naar Paesens-Moddergat waar halverwege de laatste vraag werd gesteld: een kerkje in een dorpje waar door waren gereden. Terug bij de tent waren er 2 soep variaties om de toch wel flink afgekoelde puzzelrijders weer op een enigzins aangename temperatuur te brengen. Tijdens het gezellig samenzijn werd er opgetreden door het "piraten"shantykoor de smokkelaars van de schans uit Anjum eo. En na de uitstekend georganiseerde rit en ontvangst in de tent werd het voor een paar van ons tijd om huiswaarts te keren. Onderweg hebben we nog een gestrande dapp driver (BCAer met vastloper) naar huis gedrukt en hebben we in de kolken de uitlaten ontdaan van overtollige kool ophoping, thuis aangekomen stonden er weer 78km bij op de teller.
13-05-10 Hoornsterzwaag
Rond 11.30 werd er met 7 man naar Hoornsterzwaag gereden, en halverwege Westergeest was het de brommer van Remco die een accuut brandstof dieet kreeg, hier bleek een kleine verstopping de oorzaak van te wezen. Nadat de brommersmid dit had gedotterd, ging de stoet zonder problemen alsnog naar Hoornsterzwaag. Daar waren eerder op de dag de wâldpieken al gearriveerd, die waren op onderdelen jacht, Herre was in een complete JBC outfit, die had nl. een broek van het zelfde materiaal en de zelfde kleur als de JBC jas. Wij Johnny en ondergetekende waren al aanwezig vw onze bijdrage aan de motorsport demonstratie. Het ging de no.1 (Johnny) in de gebben kreidler hobbyrijdersklasse weer best af, elke manche wist hij winnend af te sluiten, hij wist zelfs een manche te winnen met een afgebroken schokbreker. Ik had zelf in de 125 cc klasse de grootste moeite om overeind te blijven, het was mijn 1e keer dat ik in deze raceklasse meedeed. Mijn respect voor deze sport is alleen maar groter geworden, mijn 2x 8e en 2x 5e was in mijn ogen opzich nog niet zo slecht. Mij is wel duidelijk geworden dat je na een manche crossen finaal aan gort bent. Na de prijs uitreiking zijn we weer richting huis gereden, de nozums waren toen al vertrokken richting Ee en omstreken, die waren onderweg nog tegen een paar porties spareribs aangereden.
24-04-10 Brommerbeurs en toerrit Kollum Even voor enen was het al een bonte mengeling van BCAers, JBCers en nog een paar gastrijders op het erf van huize Visser. Volgens een getaldeskundige waren er 38 mensen die deze hobby deelden, om 13.15 werden de plofkes gestart en zijn we langs de wouddijk richting Oudwoude gereden. In Oudwoude reden er plotseling 2 oldtimerinvalidewagens voor ons met Herre en Jurjen aan boord. De wâldpiekjes hadden weer wat uitgevonden, er was wel bekend gemaakt dat ze niet op tijd konden komen en dat ze zelf wel naar Kollum zouden rijden. In Kollum aangekomen was het al gezellig druk, in de tent was de onderdelenbeurs waar een groot assortiment aan onderdelen lag zowel nieuw als gebruikt. Even voor 15.00 uur werd de hele kudde bromfietsen met chauffeurs opgesteld, na vertrek werd er richting Burum en Visvliet gereden, bij Eibersburen lasten enkele rijders een rookpauze in die niet op de routeplanner van de organisatoren stond, dus was er even een verwarrende situatie onstaan die nadat de nicotine zijn werk weer deed automatisch oploste. Door Lutjegast naar Noordwijk, waar we in de kantine van een of andere sportclub een versnappering hebben genoten. Daar vandaan zijn we door de Surhuizemermieden en Gerkesklooster/Stroobos weer terug naar Kollum gereden. Kortom een goed georganiseerd geheel met een mooie tocht van 50 km. Bij een van de JBC leden was het opgevallen dat er een kippekraam op de brug bij de Paradiso stond, die gene nam het ons bijna kwalijk dat we er aan voorbij zijn gereden. En om hem zijn zin maar te geven zijn we met hem meegegaan om een halfkippetje te verorberen, er was er een bij die (zo leek het) in een jaar geen eten had gehad(zie foto's). Na afscheid te hebben genomen van de jongens, zijn Henri, Jaap en ondergetekende meteen naar huis gereden en thuis gekomen stond de teller op 65 km. Maar daarbij was de dag nog niet om, er was er namelijk eentje die dacht dat hij met een 19mm carburateur achter een bepaald merk bromfiets (we stoppen nu met de merkenoorlog) een ander merk bromfietsen ver achter zich zou laten, en dat kwam hem duur te staan. Het is ook nog iemand die niet op zijn mondje gevallen is, altans normaal niet. Deze avond zou het anders zijn door een samenloop van omstandigheden, in de autosport word veel gesproken over "overstuur", dat is wanneer een auto uitbreekt in de bochten, nou deze rijder had een dubbele overstuur, hij werd tijdens een inhaalactie in een bocht naar de buitenkant gedreven en daardoor kreeg hij een plaatselijk gebrek aan asfalt. Dat leide ertoe dat hij de berm bij de bocht moest betrekken. En aangezien dat de berm daar een krappe halve meter breed was (en waarschijnlijk nu nog is), bleek dat nog te weinig voor zijn actie, hierdoor begon zijn brommer uittebreken (waarschijnlijk ook omdat hij geen geschikte bermbanden had). En bij zovele berms in ons land was er ook naast deze berm een sloot, zijn geluk- de sloot was droog, zijn pech- de sloot hield daar op, m.a.w. waar de sloot ophield begon een dam, en een dam bied altijd vele voordelen alleen in dit geval heeft een dam vele nadelen. Een ervan is dat een voertuig altijd zeer sterk afremt, en dat was ook in dit geval een kwalijke zaak. De desbetreffende is met zijn helm en mond op het stuur geslagen en daarna van zijn voertuig getuimeld (zijn 2e overstuur). Met een winkelhaak in zijn broek en een los hangende lip (moesten 15 hechtingen in) is hij er persoonlijk betrekkelijk goed vanafgekomen, zijn plofke heeft een langere revalidatie nodig. Maar materiaal is te vervangen, en hij niet, dus G.J. sterkte van deze kant.
26-02-2010
En de winnaar van de eerste bromnozum verkiezing is geworden:
Freddie Nicolai
Op de ledenvergadering van 26-02 is voor de eerste keer de brommernozum wisselbeker uitgereikt. Deze werd door een meerderheid van stemmen gewonnen door onze Plofke, bij die beker (die als die heel blijft, eind van het seizoen weer ingeleverd moet worden) hoort ook een oorkonde. Deze is vakkundig gemaakt door Fenny, de vrouw van onze penningmeester, die er een pronkstuk van gemaakt heeft. Aan gezien de tekst niet duidelijk leesbaar is op de foto word die hier nog even geplaatst:
oorkonde voor de brommernozum 2009 uitgereikt op 26-02-2010 aan Freddie Nicolai
Hij is gekozen vanwege zijn humoristische en opgewekte karakter "mar hij kin ek eamelje"... is vaak onderwerp van gesprek of voert zelf de boventoon. Hij laat ook buiten clubverband van zich horen, geeft vaak nutteloos veel gas met (voor hem) nadelige gevolgen, is niet te beroerd om gekooide dieren en/of mederijders aan te vallen. Dit is mede de reden dat hij als "Hondafiel" zijn brommer in een uitstekende conditie houdt vanwege de vaak wisselende onderdelen. Hij wil overal bij zijn maar krijgt van Geke niet altijd permissie. Deze beker (geen ongeluksbeker) heb jij met meerderheid van stemmen gewonnen! Gefeliciteerd! Gekozen door de leden van de JBC.
Vrijdagavond 15 01 bestuursvergadering
Vrijdagavond hebben we een bestuursvergadering gehad en er zijn weer vele dingen besproken. Dit jaar staan er weer heel wat uitjes op het programma, de topper zal ongetwijfeld een rondrit in het heuvelachtige Zuid Limburg worden, verder proberen we de standaardritjes er wel in te houden zoals de veluwerit en de snertrit. Het aantal uitjes komt zo ongeveer inclusief enkele uitnodigingen op de 12 stuks.
