|
Nieuws 2011
Snertrit 2011
De start van de snertrit was als vanouds weer bij huize Visser, het was ver voor 2 uur al gezellig druk bij de brommersmid op het erf.
Er waren ruim 40 snertrijders opkomen dagen voor de tocht die +/-50km lang was, het weer was goed ondanks dat er een stevige wind was.
Vrijdag was er zelfs een rijder (Andre) op de brommer uit Oldenzaal gekomen om deze rit mee te rijden.
Vlak voor het vertrek kwam er een fotograaf van waldnet om wat foto’s te schieten en een klein verhaaltje op papier te zetten, hij heeft tijdens de rit op meerdere plekken foto’s genomen.
De rit ging van start om 14.00 uur en ging door Ee, over de wouddijk onder en over de Schreiersbrug door naar Dokkum.
Aan het einde van het fietspad teste IJse de stevigheid van het paaltje dat in de midden van het paadje staat, door er met de voorvork tegen aan te rijden, met een licht beschadigde voorvork kon hij toch zijn weg vervolgen.
Vooraan in Dokkum zijn we door het bos achter het Fugellân gereden, de afdaling naar het betonpaadje toe was over een groenstrook, daar kon Willem de vele” peekaas” van zijn kreidler niet onder controle houden en kuste de grond.
Zelf kwam hij er ongedeerd vanaf op een lichtelijk gedeukt imago na, maar de gas en remhendel waren wel beschadigd.
Die werden door de brommersmid op vakkundige wijze met een aantal spinnen weer zodoende hersteld dat de gas en rem weer 100% functioneerden, en hij de rit veilig kon vervolgen.
Na een rondje door de stad werd er koers gezet naar Hantum, en via Hantum zijn we naar en door Hantumerhuizen gereden.
Daarvandaan zijn we naar Wierum gereden waar we om 15.15 uur in het gezellige eetcafe “de Kalkman”waren aangekomen, en daar onze in en uitwendige temperaturen weer iets konden opschroeven.
Na een behaaglijke pauze werd het weer tijd om op te stappen, buiten gekomen zat Freddie plofke alweer in het zadel en hij was bezig om doormiddel van het beklimmen van de zeedijk (uiteraard met de brommer)zichzelf, de brommer en ook nog de zeedijk in gevaar te brengen, maar het liep wonder boven wonder goed af.
De rit vervolgde zich verder door Nes - Paesens en Moddergat waar we het fietspad op zijn gereden richting Oosternijkerk, halverwege zijn we afgeslagen richting Lioessens en door het dorp heen zijn we naar en door Morra gereden.
Na nog een rondje door Metslawier te hebben gemaakt zijn we in de richting van Ee gereden, via de Winiasreed zijn we door Lytsmidhűzen gereden, de laatste kilometer naar Oostrum moest door enkele leden natuurlijk volgas afgelegd worden om de koolophoping uit de uitlaat te branden.
Aangekomen in “Cafe Fryslân”hebben we een vaantje gekregen en werd er stevig door de rijders in de snert gehangen, ook de brea mei spek ging er in als een preek in een ouderling. Het is nog vrij laat geworden bij sommige rijders, alhoewel er ook rijders waren die voor 8 uur al wegwaren, kortom het was wederom een gezellig samenzijn en een leuke en lekkere afsluiter van het seizoen.
Loebabrit 01-10-11
Eindelijk weer eens een zonnige droge zaterdag en eindelijk weer eens een ritje, welles waar een opnieuw ingeplande, maar na afgelastingen van vele ritjes werd toch nog de “loebabrit ” uit de kast getrokken en verreden.
De start was iets later dan gepland, want er was een gastrijder die onderdelen van zijn kreidler op zijn crossmotor had gebruikt en hij was vergeten die terug te monteren.
Maar zo rond 13.20 zijn we met 15 man (waarvan er 6 gastrijders waren) via de Reitswâl naar Anjum gereden, daarna langs Lauwersoog, halverwege op de zeedijk bij het militaire oefenterrein hebben we een rookpauze gehad.
Daarna door naar Hornhuizen – Kleine Huisjes – Broek – Den Andel en Rasquert.
Verder door Baflo – Tinallinge – Onderdendam naar Bedum waar we opnieuw een nicotine stop hadden, in die tijd kon de brommersmid zijn eigen ouwe hert onder handen nemen want die had last van een dichtgeslipte benzine ader.
Na de chirurgische ingreep ging het oude beestje weer als de brandweer, ook Henri had z’n ouwe dappie uit de stal getrokken en met knikkende knieën heeft hij het erop gewaagd om deze tocht ermee te rijden.
Vanuit Bedum was het nog 11 km naar de stad Gruning, via de Noorderhogebrug zijn we de stad in gereden, en via de Oost-Indische en Korrewegbuurt zijn we op de Nieuwe Ebbingestraat gekomen waar de loempia tent aan gezeteld is.
Er werd in het groot loempia’s in geslagen, 6 voor 5 euro, maar het bleek ook nu weer dat het oog groter dan de maag was.
Volgens kenners waren de loempia’s in 2 jaar tijd de helft groter geworden, want er was bijna niemand die 6 loempia’s binnen kon krijgen, tijdens het verorberen van de smakelijke hapjes werd ook het verkeer op de weg waaraan we zaten goed geobserveerd.
Het was een komen en gaan van schoonheden al dan niet exotisch in alle kleuren en maten , ook in sommige kleurrijke kleding stukken die je in Ee e.o. niet gauw te zien zal krijgen.
Ook waren onze brommertjes een mooie blikvanger daar op de brug, er waren vele mensen die nieuwsgierig een blik wierpen op al dat moois, en oude herinneringen kwamen weer tot leven.
Nadat de laatste loemia zijn waterloo vond in de afvalbak, zijn we een paar straten verder gereden om op een terrasje de laatste vlees en taugé resten uit de mond weg te spoelen.
Het bleek wel 1 van de armste buurten van Groningen te zijn, want de bewoners waren schaars gekleed maar wel heel vriendelijk.
Al snel werd duidelijk dat de klok tijdens al die indrukwekkende gebeurtenissen niet stilstond, en het was de hoogste tijd om weer op te stappen en de grote stad te verlaten.
Tijdens de rit om buiten Groningen te komen zijn we eerst nog verkeerd gereden (was niet de 1e en enige keer) maar we kwamen later toch op de juiste weg uit.
Via Eelderwolde zijn we over mooie fietspaadjes naar Peize en Peizerwold gereden om vandaar ook via paadjes naar Roderwolde te rijden.
Door Leek en Nienoord onder de A7 door richting Niekerk en daarna naar Lutjegast en via Eibersburen naar Visvliet, ik werd er al in Leek op geattendeerd dat Jacob (die graag op een kreidler wou rijden omdat hij zijn Honda niet vertrouwde) al vanaf Groningen op reserve reed. Dat had hij met zijn eigen brommer niet eens met een volle tank gehaald.
Door visvliet heen zijn we bij Burum langs naar Kollum gereden waar Jacob zijn broodnodige brandstof kon aanvullen, via Dokkumer Nieuwe Zijlen zijn we via het Jaachpaad weer naar Ee gereden.
Onderweg zijn er hier en daar wel wat meerijders rechtstreek naar huis gereden, dus de ploeg die in Ee aankwam was inmiddels gereduceerd naar 6 man, waarvan er 3 man nog even bij de Tukker een kleine nabespreking hebben gehouden.
In totaal waren er 133km afgelegd, en dat allemaal onder een mooi nazomer zonnetje.
Veluwerit 20-08-2011
Na een hele vrijdagavond van brommers opladen, vastzetten en nazitten (en door Fenny te worden verwend met snackjes etc.)werd de volgende dag de reis weer aangevangen richting de Veluwe.
We zijn om 7 uur vertrokken met 17 man uit Ee en in Harkema stonden ook nog 3 leden die heel graag mee wilden.
Even voor Zwolle hebben we even tijd vrij gemaakt voor een bakje en een tussendoortje.
Voorheen gingen we naar Elspeet naar Henri zijn neef Gert Jan, maar die was dit jaar verhindert.
Deze keer konden we terecht bij de familie van Veenhuizen in Putten, oom en tante van Pieter.
Daar aangekomen werden na kennismaking met de oom en tante en Pieter zijn neefje Erik de brommers afgeladen, en werden we op terras onthaald met koffie en thee en onze zelf meegenomen oranjekoek.
Na een groepsfoto door tante, ging Erik op een kreidler van Pieter voor rijden, en al snel bleek dat Erik een “stevige” doorrijder was.
Onder een halfbewolkte hemel bij een aangename temperatuur werd er koers gezet richting Voorthuizen – Zeumerensegat en Garderbroek, een rookpauze werd ingelast in de bossen ter hoogte van Harskamp.
Even later hebben we een nieuwe rookpauze gehad bij Radio Kootwijk.
Daarvandaan zijn we bij een spoorwegovergang bij Asselt naar een restaurantje gereden, om het voedsel en vocht gehalte weer op peil te brengen.
De kippen moesten overuren maken om de koks van eieren te voorzien, want het waren hoofdzakelijk uitsmijters die de hongerige magen moesten vullen.
Nadat we het terras hadden verlaten werd Johannes in de kraag gevat, want het personeel was in de veronderstelling dat we er zonder betalen tussen uit zouden knijpen.
Terwijl de pothouder Jan Jelle bij de kassa in de rij stond te wachten om te betalen, had hij wel in de gaten dat die lichte paniek om hem was, maar hij melde niet dat hij de gene was die zou betalen.
Het probleem was daarna snel verholpen en Johannes kon opgelucht zijn weg vervolgen.
Eenmaal weer op weg zijn we langs Hoogsoeren – t’Loo – Uddel – Staverden en Elspeet gereden, en op naar Nunspeet om daar in de bossen ons favoriet baantje en paden te bezoeken.
Vorig jaar moest HW daarvandaan naar het ziekenhuis omdat hij zijn sleutelbeen had gebroken vanwege een onvrijwillig afstappen, dit jaar is hij op de zelfde route in het zadel gebleven.
Na het verlaten van de bospaadjes zijn we via Hulshorst naar Harderwijk gereden, het was daar waar Bote een kooltje in de bougie kreeg, die werd vakkundig door de smid verwijdert.
Daar hebben we op ons vast terras genoten van de zon, publiek (wel een bepaald soort) en een inwendig vocht verhogend middel.
Maar ook daar kwam de tijd van vertrekken, en zijn we weer achter Erik en Henri aan gereden om via Telgt naar Putten terug te keren.
Er werd meteen begonnen de brommers weer op te laden en vast te sjorren, na afscheid te hebben genomen van de familie van Veenhuizen en in het bijzonder Erik die ook vele dankbetuigingen kreeg voor de mooie route, zijn we weer richting het noorden gereden.
Na een slordige 3 kwartier rijden waren we bij het Tiroler party restaurant Anton bij Nijeveen, aldaar hebben we de koks en bedienend personeel even flink aan het werk gezet.
De voorraden spareribs-bieflapjes en vis waren behoorlijk ingeslonken toen wij geen boe of bah meer konden zeggen, maar ja er zitten ook een stelletje dikke (vr)eters bij de club.
Ook daar mochten we na betaling vertrekken, en zijn we spoorslags naar Ee vertrokken, in Harkema hebben we de harrekezen er uit gebonjourd en de bijbehorende brommers van de kar gekiept.
In Ee aangekomen was de 1e kar al leeg en konden we meteen beginnen om de laatste kar te lossen.
Ook hier was het motto: vele handen maken licht werk, nadat al het werk aan de kant was zijn we nog even in de smederij blijven hangen om Pieter te verlossen van de inhoud van een goed gevulde koelkast.
Daar werd de dag nog even doorgenomen, de hilarische momenten werden weer even naar voren gehaald.
Daarna werd het tijd om huiswaarts te keren, het was een mooie dag met een 120 km lange tocht die toch vrij snel voorbij was.
14 mei Planetariumrit
Even over half 1 zijn we met 5 man vertrokken naar Dokkum waar de heer G.J. Visser al op ons stond te wachten. Na een kortstondige begroeting zijn we vertrokken met de neus in een strakke koude tegenwind langs de Dokkumer Ee naar Birdaard. Door Birdaard en langs Tergracht naar Bartlehiem, daar zijn we weer via een fietspaadje naar Stiens gereden. Even na Stiens kwamen er een paar druppeltjes uit een zeer dreigende lucht, toen hebben we maar even een rook pauze ingelast en beschutting gezocht achter een paar boompjes en struiken. Daarna zijn we via Beetgum en langs Berlikum naar Menaldum gereden, daar moesten we eerst even zoeken maar na 2x vragen zijn we toch bij Eelke de Jong aangekomen. Daar hebben we zijn fiets en brommer collectie bekeken en alles wat er nog meer stond. Tijdens een paar bakjes warme vloeistoffen om de in en uitwendige organen weer wat op temperatuur te brengen had Eelke hoofdzakelijk het woord, hij had zoveel verhalen doordrenkt met een grote dosis humor dat de lachspieren ook flink aan de bak moesten. Maar vanwege een vrij krap tijdschema moesten we afscheid nemen en weer opstappen om naar Franeker te rijden, via Slapperterp, Peins en Schalsem kwamen we daar aan. Ook daar moest gezocht worden, het was aardig druk in het centrum, er waren op verschillende plaatsen optredens van rocke Billy bands. Het was wel leuk om te zien die aparte kleding en niet te vergeten de haarstijl. Aangekomen in het Planetarium bleek dat het er erg druk was, eerst zijn we zelf wat rond gaan kijken en het ontschoot mij eigenlijk een beetje om het een oude bende te noemen, wat mij niet door iedereen in dank werd afgenomen. Maar later werd mij na de uitleg duidelijk dat er heel wat meer achter zit dan alleen maar wat lijntjes, getallen en spijkers en dat na 6 jaar lagere school. Nee die Eise Eisinga was een genie, na 7 jaar werk had hij het geheel in 1781 klaar, en het werkt tot vandaag de dag nog op de juiste datum en tijd, en natuurlijk zonder stroom, het word door een slinger beweging aangedreven. Na dit culturele bezoek zijn we nog even in het centrum geweest en liepen we puur toevallig langs een kippenkraam, en als je dan doorloopt word je door bepaalde leden teruggefloten of je trek hebt of niet. Nou was er een liefhebber bij die echt met zijn snavel in de kippenvleugeltjes viel, want de kraam houder was al aan het inpakken en die hield uitverkoop, hij kocht een kleine "big bag"vol vleugeltjes voor maar 8 euro, Dat hield wel in dat we op de terugweg niet flink konden doorrijden vanwege dat extra gewicht. Eenmaal weg uit Franeker zijn we richting Kingmatille gereden om even daarvoor af te slaan naar Zweins, en van daaruit naar en door Dronrijp. Langs het van Harinxsmakanaal naar Ritsumazijl en verder naar leeuwarden, na een rondje centrum zijn we bij het Cambuur cafe binnen geweest om nog wat kippenresten weg te spoelen. Daar ontdekte Henri een kreidlerfiets, dat was een oogstrelend mooie fiets, binnen in het cafe hebben we de eigenaar kunnen achterhalen en hem gesommeerd de sleutel tijdelijk even aan ons af te geven, want er moest natuurlijk een testrit gemaakt worden. De beste man was bereid om zijn juweel door mij te laten berijden, en ik was onder de indruk van de rijkwaliteiten. Ook werden onze brommers daar bekeken en we kregen veel lof toegezwaaid. Maar de tijd stond niet stil en we zijn opgestegen om via de wijk Heechterp en door de wirwar van straatjes in Camminghaburen gereden op zoek naar dat ene bruggetje naar de Groene Ster. Achter de Groene Ster langs naar Tietjerk en op naar Hardegarijp, daar over de rijksstraatweg naar Veenwoudsterwal, door Veenwouden en het Buitenveld via Damwoude en Dokkum naar Oostrum, waar we bij Hannes en Klaske de kou van ons afgeschud hebben en nog even gezellig hebben zitten kleppen over de belevingen van de rit, en daar is ook de inhoud van de "big bag" gesneuveld, na aankomst thuis waren er 106 km bij gekomen op het klokje.
26 Maart
Uitnodiging nostalgische middag Omrop Fryslân
Op uitnoding van Omrop Fryslân zijn we met 3 man uit Ee naar de Lytse Geast gereden, daar stonden 2 Harrekieten en Burgummers van onze club samen met een aantal OBK leden en enige anderen op ons te wachten. Het was koud weer maar met voldoende kleding was dat geen probleem, we werden in Leeuwarden ontvangen achter het Omrop Fryslân gebouw heerlijk in het zonnetje met koffie, thee en cake en koek. Het was er gezellig druk, en de camera's draaiden ondanks dat het een radioprogramma, was de hele tijd.
Op een gegeven ogenblik kwam de presentator Geert van Tuinen naar buiten om met deze en gene te praten over hun beleving met de brommer van vroeger en van nu. Ieder had een eigen verhaal, zoals ik van een veteraan opving dat hij zich weer 16 voelde als hij op zijn italiaan reed. Toen het signaal kwam dat het brommersymfonieorkest opgestart moest worden, liet een zekere heer P. Lofke zich niet onbetuigd, volgens mij liep zijn Jappanner wel 5 min vol gas. Daarna begon hij te rijden en te steigeren in het publiek, dus wij waren er al bijna zeker van dat hij bezig was om punten te scoren voor de brommernozem van 2011, ons verbazend ging het deze keer wel goed. Bij vertrek uit Leeuwarden zijn we achter de groene ster langs naar Tytsjerk gereden, waar de noorderlingen zich afscheiden van de wâldpieken. Wij zijn door Giekerk en Oenkerk en over de Birdaarderstraatweg naar Dokkum en via Oostrum weer op huis aan gereden. Bij thuiskomst waren er 67 km bij gekomen op het klokje.
25 Maart
Ledenvergadering in dorpshuis de Jister te Ee
Er waren een 23 man opkomendagen voor het bijwonen van de jaarlijkse vergadering, uitreiking toerkalender en de bekendmaking van de brommernozem 2010. Er waren geen grote nieuwsfeiten, dus het hoogtepunt van de avond was het uitreiken van de brommernozemaward met oorkonde.
Die viel dit in de handen van niemand minder dan:
Gerrit Jan Visser
Oorkonde brommernozem 2011
Hij is niet met stip maar met een klapper op 1 gekomen.
Breed grijnzend, altijd vrolijk, vaak dorstig, soms loslippig, en niet zelfingenomen.
Als een van de eersten naar een feestje gaan,
en vaak als laatste het licht uitgedaan.
Ja hij is echt een man,
die niet als eerste naar huis gaan kan.
Tijdens een inhaalactie maakte hij van zijn zundapp een pűndapp,
diezelfde avond stelde hij zijn mond beschikbaar aan de
chirurchische wetenschap.
Moest eind november nogmaals in de revisie,
het was een zware ingreep het vergde veel precisie.
Daardoor moest hij de snertrit aan zich voorbij laten gaan,
en ook het bier en zijn geliefde sigaret laten staan.
Maar zijn klokje is weer als nieuw en tikt er weer lustig op los,
nog even en dan stort hij zich weer volledig op de WMR chaos.
Gerrit Jan, jij bent geworden de brommernozem van 2010,
en dik verdiend, als we op vorig jaar terug zien.
Bij deze van harte gefeliciteerd, door de boys van de JBC.
|
